Rozprawki z dżumy

10 marca 2021 21:06







Metafora dżumy jako ucieleśnienia wszystkiego, co najgorsze w świecie i w nas, jest bardzo udanym zabiegiem artystycznym. Do czytelnika przemawia zwłaszcza fakt, iż śmiertelna zaraza przenosi się z jednego człowieka na drugiego, czyli tak samo jak zło.Rozprawka:Dżuma ma swoje dobre strony, otwiera oczy, zmusza do myślenia. Wykorzystaj i rozszerz dodane argumenty:-Tragicznie wydarzenia np. choroba, przybliża do Boga, pozwalają bardziej docenić życie-Zło* otwiera człowiekowi oczy, pozwala dostrzec i docenić to, co wcześniej wydawało się nieistotneTarrou był pierwszym, który dał sygnał do organizowania służb sanitarnych i ochotniczych zespołów wspierających lekarzy. Zaangażowanie w walkę z dżumą traktował jako coś normalnego, niepotrzebującego zbędnych wyjaśnień. Według niego „każdy nosi w sobie dżumę, nikt, bowiem, nikt na świecie nie jest od niej wolny".Rieux jest lekarzem pomagającym innym zarówno w trakcie, jak i przed epidemią. Wie, że cierpienie jest wpisane w ludzkie życie, a przy tym uważa, że "uczciwość to jedyny sposób walki z dżumą". Nie poddaje się i walczy z przeciwnościami losu. Dżuma go nie zmieniła - był święty zarówno przed, w trakcie i po epidemii.Różne przyczyny wymagają dwojakiego spojrzenia na przedstawiony problem - z jednej strony może być ono uzasadnioną karą za grzechy, uświadomieniem popełnionych błędów, a z drugiej motywacją do zmian, próbą ale i czynnikiem uszlachetniającym człowieka.

Motyw cierpienia zostaje zobrazowany najwyraźniej w wierzeniach religijnych.Judym to człowiek wrażliwy na.

Z kolei powieść Alberta Camusa "Dżuma" daje obraz dwudziestowiecznego miasta ogarniętego epidemią dżumy. Bohaterowie powieści Camusa zajmują różne postawy wobec epidemii dżumy, która stanowi metaforę zła.Dżuma to powieść parabola autorstwa Alberta Camus. Opowiada ona o epidemii dżumy w mieście Oran, w Algierii. Powstała po II wojnie światowej, po raz pierwszy wydana w 1947 roku, powieść Alberta Camus jest utworem o charakterze uniwersalnym.Tutaj pod obrazem dżumy, możemy domyślić się jakiejś wielkiej siły, mającej tragiczne konsekwencję dla ludzkości, może więc być to zło, cierpienie. Dlatego to jak każda z postaci stara się walczyć z dżumą, pokazuje jednocześnie różne postawy ludzkie wobec siły, która ta choroba sobą reprezentuje.W rozprawce maturalnej może pojawić się polecenie, aby użyć argumentu opartego na materiale z innego tekstu kultury - lektury, książki spoza kanonu, filmu, teatru, obrazu czy rzeźby. Trzeba przygotować się na analizę dzieła kultury, powtarzając przed egzaminem także terminy związane ze specyfiką różnych form, np. reżyser .Autor uważa, że nikt z ludzi nie jest od tego zła wolny, że każdy z nas ma to zło w głębi swojej duszy: "Każdy nosi w sobie Dżumę, nikt bowiem, nikt na świecie nie jest od niej wolny." Dżuma jest w człowieku jako egoizm, zamykanie się w kręgu własnych potrzeb, brak zainteresowania się innymi ludźmi.Cytat "Dżuma ma swoje dobre strony , otwiera oczy , zmusza do myślenia "jest trafny.

Uświadamia , że to dopiero jak ona się pojawia zdajemy sobie sprawę jakie życie jest dla nas cenne Ta.

Tempo w którym dżuma zwiększa liczbę ofiar jest zbyt szybkę , by moglibyśmy jej zapobiec .Jaki sens ma cierpienie? Na podstawie kazań ojca Paneloux z "Dżumy" Czym może być dla człowieka podrózowanie ? Rozważ problem i uzasadnij swoje stanowisko odwołując się do podanego fragmentu reportażu Ryszarda Kapuśińskiego oraz innych wybranych przez siebie tekstów kultury.Rozprawka "Dżuma" czy mógłby ktoś mi napisać rozprawke na temat "Dżuma" Cams a temat tej rozprawki brzmi następująco : "W formie rozprawki udowodnij że "Dżuma" Cams jest metaforą , co nie znaczy że nie dotyczy nie tylko choroby ale i ała i wojny. We związku pracy odwołaj się do współczesnosci" .Zapalenie płuc w dżumie ma charakter krwotocznego, odoskrzelowego zapalenia z odczynem włóknikowym w opłucnej. Wczesna diagnostyka opiera się na wywiadzie epidemiologicznym i badaniu klinicznym. Do potwierdzenia dżumy stosuje się hodowle bakteriologiczne materiału z węzłów limfatycznych, krwi lub plwociny.- powinno być związane z zagadnieniem wspomnianym w temacie rozprawki w taki sposób, by przyjętą tezę umacniać (ale można sobie też wyobrazić rozprawkę, w której autor stosuje również argumenty przeciw i konfrontuje je z tymi za).

Właściwe nawiązanie do zagadnienia wymaga w pierwszym rzędzie zrozumienia tematu rozprawkiKażdy z nas.

Do polemiki nad tym pojęciem, włączyli się również wybitni artyści pisarze. Albert Camus w „Dżumie" oraz Sławomir Mrożek ze swoim „Tango" podejmują ten temat i przedstawiają dwie opozycyjne wizje wolności.Kiedy choruje na dżumę i jest pewien śmierci, każe doktorowi spalić swoje bruliony, zawierające niezliczone warianty pierwszego zdania. Z dżumy wyszedł obronną ręką, pokonał ją, jest ponad nią. Pogardza nią. Jest bardzo szlachetny, ma czyste serce. Jest dobry, skromny, nieefektowny. Po wyjściu z dżumy powraca do swojej pasji.Tarrou zaś postanowił zawsze stawać po stronie ofiar i w ten sposób dążyć do wejścia do trzeciej kategorii, której osiągnięcie, według niego, było równoznaczne z osiągnięciem spokoju. Wiele ludzi utożsamia się z tym bohaterem, który uważał, że świat opiera się na karze śmierci a walcząc z nią, zwalczał morderstwo.Mówiąc, że „Bakcyl dżumy nigdy nie umiera", doktor Rieux ma na myśli nie tylko bakterie wywołujące dżumę, ale przede wszystkim zło zawsze obecne na świecie. Kiedy wszyscy świętują zakończenie epidemii, on pozostaje czujny, wie, że jak każde zwycięstwo, ma ono charakter chwilowy.Początkowo jego stosunek do dżumy był bardzo radykalny, konserwatywny.

W swoim pierwszym kazaniu, wygłoszonym w miesiąc po zarazie, udowadniał innym, że dżuma jest karą boską.

Tłumaczył, że dżuma przyszła, aby przerwać zepsucie moralne mieszkańców Oranu.Cechy postawy doktora Rieux - to jest ważne, przyda się w każdym temacie o Dżumie: Duma z powodu bycia lekarzem - ten zawód to powołanie, służba, obowiązek moralny, ale i sens życia. Jeśli jest się lekarzem, to trzeba bez stawiania pytań i bez żadnych wątpliwości aktywnie .Praktycznie każdą z nich wyposażył w jakąś charakterystyczną, odróżnialną cechę, co sprawia, że ci bohaterowie także są ciekawi. Sędzia Othon to „sowa", człowiek bardzo skrupulatny. Właściciel hotelu zasłynął z tego, że „przepowiedział" nadejście dżumy.Cytaty dotyczące rozłąki z bliskimi osobami: „Tak więc, na przykład, doznanie równie indywidualne jak świadomość rozłąki z ukochaną istotą stało się nagle, od pierwszych tygodni, udziałem całej ludności i, wraz ze strachem, głównym cierpieniem tego długiego okresu wygnania".Dżuma - znaczenie tytułu Dżuma może być rozumiana w utworze jako: 1) Dżuma jako choroba - jest to dosłowne znaczenie wynikające z przebiegu powieściowych zdarzeń. 2)Dżuma jako potężny, nieobliczalny kataklizm spadający nieoczekiwanie na ludzi - przyczyn jego nic nie tłumaczy, a jego siły nikt nie jest w stanie przewidzieć.4. Dżuma a Dziennik roku zarazy Skojarzenie z utworem Dafoe podsuwa sam autor - Dżuma zaczyna się mottem z Dziennika, który opisuje zarazę, jaka nawiedziła Londyn. Dżuma jako taka nie istnieje. To zło, które zawsze stwarze stan zagrożenia. Może to być wojna (II wojna światowa: krematoria, doły, śmierć masowa), choroba, kataklizmy.Jednak nie u każdego epidemia dżumy wzbudzała odruchy solidarności i niesienia pomocy bliźnim. Niektórzy z mieszkańców Oranu postanowili wykorzystać zaistniałą sytuację na swoją korzyść. Jednym z nich był tajemniczy sprzedawca win nazwiskiem Cottard.Matura pisemna z języka polskiego - rozprawka - poradnik. Jak napisać rozprawkę uwzględniając wymagania egzaminacyjne, kryteria ocen i punktów na 100%Maturzystom, z którymi PAP rozmawiała, bardziej podobał się temat rozprawki. Również katowiccy maturzyści, z którymi rozmawiała PAP, ocenili, że matura z polskiego ogólnie była prosta .W przekroju Dżumy widzimy ludzi walczących heroicznie, ponieważ tak nakazuje im sumienie. Są także osoby, które walczą, by zapomnieć o ukochanych, a nawet przeciwstawiających się epidemii z nudy. Osobną kategorię stanowią ci, którzy nie zamierzają stawać na przeciwko dżumy i korzystają z jej obecności.Odwołując się do literatury różnych epok, skomentuj słowa pochodzące z „Dżumy" Alberta Camus: „Wiem na pewno, że każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem, nie, nikt na świecie nie jest od nie wolny" i „bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika" Według Edwarda Stachury „wędrówką życie jest człowieka"..


Komentarze

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz